U bent hier

Spraek toch Venloos, ein gedich van Karel Haanen oèt 1967

Ik hald van dich, mien Venloos plat
Al van mien kinderjaore,
Det ik altièd heb leef gehad
En groët met bin gewaore.

Dich bis zoë sappig, schoën en waor
Zoë degelik en duchtig
Dien klanke klinke kloek en klaor
Zien rièk aan kleur en kluchtig.

Dien zangerige, zuuvere, zaachte stum
Kan brölle, bruùse, brômme
Duit schrijnend schriëwe, schrikke, um
Dae dich te nao wult kômme.

Dien rake, rièke, rônde taal
Zoë leuk beej ´t moppe tappe
Is vaere van te zien banaal
Vol grille, grolle, grappe

Dich lachs zoë lollig, leuk en leef
Stels priès op prônk noch prale
Dae lach, dae um dien lippe zweef
Dae is neet te betale

Dien taal, beschaaf en schitterend schoën
Van humor ein doorspekte
Is ein parel aan de kroën
Van Limburgs dialecte.

Den echte volbloed Venlonaer
Dae aan zien taal gehech is
Hae sprik dich altièd aeve gaer
Zelfs as hae jaore weg is

In waat veur land, in welke stad
Hae woënt of is gezaete
Hae zal as eine twiëde stad
Zien Venloos net vergaete!

Wannièr ein maedje heej verkiert
Met ein van ôs soldaote
Het ièrste waat het um dan lièrt
Det is um dien plat te praote.

Zien Venlonaere op ´t waereldrônd
Wao dan auk beejein gezaete
Zeej zien, zoë bliek oèt eure mônd
Eur Venloos neet vergaete.

Maar wao me op zien bes dich huurt
Wao´s tich ut meis in tel bis
Det is in ein of andere buurt
Wao ´t laeve smeis waat fel is.

Dao sprik me dich zoë lekker mals
Zoë ech um van te smölle
Dao klinks tich smakelik ônvervals
Um waordebeuk te völle.

En auk in ôzze tuindersstand
Is vuuël van dich te lière
Dae haet aan dich zien hert verpand
En helt dich hoëg in ière

Veur ´t Hollands is dao gen gevaor
Verbastering nog minder
Dao geis dich euver, jaor op jaor
Van vader op de kinder.

Het duit mich leid det ik ut zek
Toch zien d´r hoèsgezinne
Vergaetende dien dialec
Net doon dich neet te kinne.

Al klops dich dao ouk aan de deur
Of bels te nog zoë heftig
Dich bliefs òf vraemdeling veur eur
Ofwaal wat minder deftig.

Dao taegeneuver steit Goddank
Det tal van vraemde minse
Bekoord door diene moèije klank
Dich auk te lière winse

Zeej lache mit eur hièl gezich
Wannièr ´t eur zal lökke
Zich nao waat oefening, in dich
Verstaonbaar oèt te drökke.

Det Hollands, waat men heej dök sprik
Guf waal ens wat te dinke
´t kan zoë gemak, gewestelijk
Zoë dialectis klinke.

En of me dao auk taege vech
Sukses schient oètgeslaote
Want wae aan zien Venloos is gehech
Blie ´t leefste Venloos praote.