Venlo mien ald, teks en de mezièk van Funs van Grinsven.

Vree daalde neer,linte kwaam weer.
Völt blie ôs Venlose hert.
Vreejheid gebrach,zônnige lach,
Duit weer vergaete ôs smert.

Venlo det wit,en noeits vergit
Sint Merte, petroën van ôs stad
Sneej aaf zien kleid,tot offer bereid,
Venlo goof zien alde schat.

Refrein:

Venlo, mien ald,
Bleumkes oét puin gaon weer bleuje
`t trouwe hert geit weer greuije
In ôs alde stad.

Venlo, mien ald,
Dien kinder hebbe getreurd.
Toch zingk weer, ôs stad van plezeer
`t Leid is gauw verkleurd.

Winter 1945