U bent hier

Waat de krant euver ós zaet

Venlose ‘immigranten’ verdringen het Veldens dialect

In Velden is het goed toeven. Niet zo verwonderlijk dus dat menig Venlonaar is verhuisd naar het dorp. Bevorderlijk voor het Veldens dialect is dat niet, zo weten ze bij Veldeke. Steeds meer Venlose woorden sluipen in het Veldens. In het Wapen van Velden werd zaterdag in een declamatiewedstrijd voor scholieren weer even perfect Veldens gesproken.

Dat de hierboven gedane bewering geen onzin is, bleek uit de aankondiging voor de declamatiewedstrijd. „Daar heb ik flink wat commentaar op gehad van echte Veldenaren. Er stonden te veel Venlose woorden in”, zegt Jan Arts van Veldeke. „Bijvoorbeeld het woordje ouk. Dat is dus echt Venloos, in Velden zeggen we ok. Het is een feit, steeds minder mensen spreken het echte Veldens dialect.”

Mogen we dan stellen dat het helemaal niet goed gaat met het Veldens dialect? „Het leeft nog, maar niet meer zo sterk als vroeger. Wat wil je ook. Tegenwoordig wonen er veel Venlonaren in Velden en veel Veldenaren werken in Venlo. Dan krijg je al snel dat er Venlose woorden in het dialect sluipen.”

Arts behoort bijna tot een uitstervend ras. Zelfs de organisatie van de declamatiewedstrijd is zowat in Venlose handen. Of Veldenaren die ooit uit Venlo kwamen. Niet zo verwonderlijk dus dat Arts als echte Veldenaar de middag aan elkaar mag praten. „Het zou jammer zijn wanneer het Veldens dialect zou verdwijnen, maar wellicht is het niet te stoppen. Wie weet hoort Velden over tien jaar wel bij Venlo. Dan krijg je zoiets als in Blerick.

Daar wordt ook bijna geen Blericks meer gesproken.”
Voor wie nu denkt dat het Veldens dialect toch niet zoveel verschilt met het Venloos, hier wat voorbeelden. „Velden kent bijvoorbeeld de speciale âklank. Wij hebben een hârt en geen hert, hangen een vlaag op en geen vlag en vieren Gekke Maondig en geen Gekke Maondaag. Hoewel je het laatste steeds meer hoort.”

Toch hoeft het geen verloren strijd te zijn. De jeugd leert nog altijd ijverig versjes in het Veldens. Maar liefst 24 scholieren van de lagere school stonden zaterdag in de finale van de declamatiewedstrijd van Veldeke. Er is dus nog steeds interesse in het Veldens dialect. Heel even spraken ook de scholieren perfect Veldens voor een - ondanks het warme weer - toch opvallend volle zaal. Senne Theelen, Emiel Steegh en Denise van Lin deden dat in hun categorie het best, zo vond de jury.

Wie de jeugd heeft, heeft automatisch ook de toekomst. „Dat is dus de vraag. De kinderen hebben nu een versje in het Veldens van buiten geleerd, maar straks als ze weer naar huis gaan, wordt er bijna altijd weer Venloos gepraat.”

Oèt : Dagblad de Limburger 16 april 2007